Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
dilerim değerli şiir dost yazarsınız dilerim...gzel çalışmanızı kutluyor naif yüreğinize sonsuz saygılarımı sunuyorum...++10..ant...
Şiirde, doğrusu hiç de beklemediğim melodik sesler duydum.Bu sesler, şairin duygularının gönül sazıyla verdiği sesler olarak sadece şiire, size bize değil, adeta tüm bir evrene aitti; yani evrenseldi.Ayrıca bu sesler şairinin güzel yüreğinin dışa vurumu olarak, bir İlahi güzelliği de yansıtıyordu. Bu şiirin ifade tarzı da o kadar cana yakın ve etkileyici ki;şiirden de ötelere taşıdı beni. İyi ki beni aradınız, lütfettiniz, kendinizi tanıttınız.Sanırım bundan böyle şiirlerinizle birlikte, ruhunuza da daha çok âşina olacağım ve bir baba-kız dostluğu kuracağız.Tebrik, sevgi, selamlar... Enver Özçağlayan
Romantik sevda ve aşk dolu dizeler, alışılmışlığın dışında ustaca kaleme alınmış. yüreğinize sağlık efendim
Bilinen tarzların dışında melodisi
Söylerken kendini bulsun söyeyleyen
Senfonisi her mevsimi temsil etsin
Modası hiç geçmesin, dinlerken...
*************************************
Başarılı çalışmanızı içtenlikle kutluyorum. Şairin şiiri yazan sadece eli değildir; içsel duyumları ve beyin dalgalarında gezinen yaşamın bütünsel algısı, çağlayan ırmaklara dönüşür birden... Bir güzellik yaratma, bir güzellik düşleme ve bir coşkusal tutkudur şiir... Ama en yakın ilişkisi şairin yüreğidir. Severek, beğeniyle okudum... Özel antolojime aldım. Tam puan ve sonsuz başarı dileklerimle...
Harika dizeler için sizi yürekden kutlarım,okurken büyük bir haz aldım.Tam puan,saygılarımla.
Yürekten gelen samimi duyguların hoş bir örneğini okudum. Sevgi dolu yüreğinizi ve değerli paylaşımınızı kutluyorum. 10+ ANT. Saygı ve sevgi ile kalın.
Hikmet YURDAER
Temeli sevgi olan ve tüm evreni içine alacak kadar yüce gönüle sıgdırıp onu şarkıya, notaya döken yüregi kutlarım. Hep barış ve mutluluk olsun... Dileklerimle, saygılar......ant....10
Çok güzel bir şiir teprik ederim... Buna benzer nacizane bir şiirim de benim var okuyup yorumlarsan sevinirim...
Çok güzel dizelerdi...Yüreğinizin sızıntıları bir güzel alemde seyahat ettiriyor okuyucuyu..Kutluyorum.. Baki selamlar
selam ve başarılar sayın şairem başarılı şiirin için yürekten tebrikler başarılar dilerim saygılar.
Bu şiir ile ilgili 18 tane yorum bulunmakta