16/04/2002 Ordu/Ünye
Tutarsın nefesini, içinden bir istiğfar çekerek
Geçersin o kapıdan, karşında bir sandalye bir çiçek
Sandalyeye oturur, seviyor sevmiyor diyerek
Üç yüz altmış beş yaprağı, üç yüz altmış beş günde sabırla,
Tek tek...
Götürüp verirsin çiçeği, seviyormuşsun diyerek
Alır ve hayret… Hayret ederek, anlam veremeyecek
Rabbim, Rabbim, bu işin bildim neymiş Türkçesi;
Senin aşkın ateştir, ateşin gül bahçesi...
Devamını Oku
Senin aşkın ateştir, ateşin gül bahçesi...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta