Şu pembe seher vakti, mevsim bahar gün ılık,
Hafiften meltem eser, nefes nefes ferahlık,
Berrak tatlı pınarlar, ve heybetli kayalık,
Suları serinletir, soğuk renkli gölgesi,
Ve, dağları inletir iksirli ezan sesi,
Dumanlar göğe doğru, henüz günün yarısı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta