Bir sabah vakti sana rastlasam
En görkemli sokağında bir şehrin
Yarı uykulu bir hal içindeyken
uyansam birden ve rüzgarsız bir gündeki bulutların hızıyla geçsem göğünden
Bir sabah vakti sana rastlasam
Güneş henüz doğmamışken hiçbir acının üstüne
ve kuşlar uyurken damlarda henüz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta