Tutunduğum dalları kesseler de bir sabah
herkes gibi bana da küsseler de bir sabah
dönmem,dönmeyeceğim bitirmeden yolumu
kapımda rüzgar gibi esseler de bir sabah
ezilmiş avuçlarım, eğilmemiş başımla
bir kavganın omzuna atacağım kolumu
duvarıma intihar assalar da bir sabah
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Mehmet Fatih, 'üstad' kelimesine sürekli yeniden anlam vermeye devam ediyor. Kutlarim kardesim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta