Bir sabah uyandığımda, bütün güller solmuştu,
Mevsimler sanki birbirine karışmış, dil lâl olmuştu,
Hasret çökmüştü yine bu bedevinin bahtına.
Gözyaşlarına çanak tutmuştu gönül tahtıda.
Her geçen dakika başka bir hüzün vardı sol yanımda,
Ayrılığın yakıp yıkmıştı belirsiz bir mevsim sabahında.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta