Ben..
Bir rüyadır diyorum.
Ve ben bu lanet olası rüyadan,
Bir an önce,uyanmak istiyorum.
İnanasım gelmiyor bir türlü,
Bindiği dalı,
Şehit kanlarıyla sulanmış,
O mukaddes toprağı,
İnciltmez benim milletim,diyordum..!
Allahım..
Nasıl bir ruh halidir bu,
Şimdi nasıl sızlamasın,
Ata’mın
Seyit Onbaşı’nın,
Yüzbinlerce şehitimin,Nene Hatun’un ruhu.
Bu Vatan,
Bu Cumhuriyet uğruna,
O topraklar altında kefensiz yatan,
Yüzbinlerce vatan evladını,
Göz gör göre silip atabilmek..!
Çocuklarının,torunlarının geleceğini,
Üç kuruşluk menfaat uğruna karartabilmek.!
Soyumuzu,
Tarihimizi yazan,
Türklüğü anlatan,
Hangi kitap yazmış,
Böylesi bir basiretsizliği..!
Bu benim milletim mi?
Kuzu kuzu pranga ya el uzatan.
Kaderini,geleceğini,
Kendi elleriyle karartan..!
Ben artık..
Geri dönmüyorum,vatanıma
Prangalara vurulmaktansa,
Cansız bedenimi
Yem etsinler, kurtlara kuşlara..!
17.04.2017 / Berlin
Mahmut Mücahit ÖzdemirKayıt Tarihi : 17.4.2017 12:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu naçizane şiirim;Değerli Naime Öğretmenimin,"Prangalar" adlı şiirden aldığım ilhamla kaleme aldığım bir şiirimdir.Değerli şahsına sonsuz teşekkürlerimi sunuyor,duygularımın tercumanı duygu yüklü anlamlı,yoluma ışık tutan şiirini birkez daha yürekten kutluyorum..




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!