pembeye boyanmış bir duvar
kırmızıyla işlenmiş pencereler
beyaz bir çatı
camsız bir kapı
bacasız bir ev
sağa sola yatmış
uzun upuzun çimenler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok görüntülü// Çok resim.
Yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta