Gece soğuktu
Payıma düşen yalnızlığı soluyordum ruhumun deforme köşelerine
Saatler kederi uykusuzluk geçiyordu
Rüzgar ıslık çalıyordu
Çocukluğumdan kalma bir şarkı kulaklarımda
Karanlık hiç bu kadar ferah gelmemişti bana
Yürüyordum
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta