Umulmadık bir hainlikti senin yaptığın
Bedenimi taşa tuttuğun
Ruhumu kelepçelerle sardığın
Gözlerinin feriyle yaktığın
Hiç beklenmedik bir ihanetti
Beni köşelere kıstırdın
Bilinmedik yalanlara attığın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ne denilebilirki. Hoş bir yorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta