bir parkta oynarken düşmüş ağlıyor
küçücük bir çocuk feryat ediyor
elinden tutulur diye yardım bekliyor
bakıyor gözü yaşlı canı yanıyor
bende bir aşka düşmüş yanmıştım
sevdiğim döner diye feryat etmiştim
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta