Selamünaleyküm can, iki bin on sene,*
Yedi Ekim Perşembe, zâr destanı yine.*
**
Özürlü çok can varki, sağlıklı daha dün,*
Ya Engelli doğuştan, pek mutsuz O' bugün,*
**
Binden biri Mustafa, Tuncer hüzün çeker,*
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta