Şimdilerde çocukluğumuzdaki oyunlarda kaldı
Evcilik oyununda oynadığımız bir oyundu aşk.
Sokakta ip atlarken, ipi birlikte çevirmek,
Okul yolunda elini sıkıca kavrayabilmekti.
Derste yalnızca o parmak kaldırdı diye,
Düşünmeden tereddütsüz parmak kaldırmak,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta