Akıp gidiyor usulca zaman hiddet dolu bir ırmak gibi önümüzden,
Çevreliyor bizi tüm o güzel anılarla seçerek en narin gülüşlerinden,
Sanma ancak bazıları hepsi teker teker değerli parçalar kalbimden,
Umarım gitmem bu sensiz boş caddelerden sana daha doymamışken,
Daha o sen yürüdükçe çiçekler biten yollardan yürümeden,
En soğuk en karanlık gecede nefesimle nefesimi bir etmeden,
O karanfil gibi enfes kokan esansını içime bir kerecik çekemeden,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta