Akıp gidiyor usulca zaman hiddet dolu bir ırmak gibi önümüzden,
Çevreliyor bizi tüm o güzel anılarla seçerek en narin gülüşlerinden,
Sanma ancak bazıları hepsi teker teker değerli parçalar kalbimden,
Umarım gitmem bu sensiz boş caddelerden sana daha doymamışken,
Daha o sen yürüdükçe çiçekler biten yollardan yürümeden,
En soğuk en karanlık gecede nefesimle nefesimi bir etmeden,
O karanfil gibi enfes kokan esansını içime bir kerecik çekemeden,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta