bir ömür boyu açlık
şükretmeyen, karnı tıka basa doluyken de açtır
şükretmeyen, kat kat giyinmişken de başı kabak, ayağı yalındır
şükretmeyen, varlık içinde de çok fakir ve fukaradır
çünkü şükretmeyenin gözü de, gönlü de açtır
bu açlığı ise yolun sonunda bir kaç avuç toprak doyuracaktır…
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta