bir ömrü birgünde yaşadım
yedim içtim zevk-i sefa ile mesk oldum
güldüm kahkaha attim nefs-i kabarttım
sonunda
daldan düşen yaprak gibi
kalakaldım soldum kurudum
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




harikaaaaa ,, tebriklerle usta
ALLAH herkese uyanmayı nasip etsin.tebrikler
Mahmut beyefendi Adaşım.
Şiiriniz çok güzel.Mükemmel bir konu işlemişsiniz. Bu dünyaya gönderiliş sebebimiz kimsenin aklından geçmiyor.Dünyaya gelişimizde ne gibi görevleri ifa ederek yaşamamız gerektiğini düşünen yok.Maneviyat iflasın eşiğine maddiyat revaçta .Rabbim cümle Müslümanların basiret gözünü açsın.Kardeşim şiirinizi ve sizi tebrik ediyorum Selam ve muhabbetlerimle.ESEN KALIN
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta