Cesedim hâlâ arıyor ruhunun âlemini,
O âlem ki boşa çıkarıyor âlimin kalemini.
Ceketim ağır geliyor omuzlarıma,
O ceket ki ağlatıyor her gece bu şehrin emirini.
Ellerim diyorum ellerim toz, toprak, kum...
Zehr-i mâr ile kirlenmiş gümüşi kuyum!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkür ederim
Çok teşekkürler
Harika dizeler duygular emeğinize sağlık beğenerek okudum Tebriklerimi sunuyorum
Çok teşekkürler
Teşekkür ederim ??
Ne güzel demişsiniz
dilinize sağlık
Teşekkür ederim ??
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta