uzun bir süreden sonra ilk kez bedenim ruhuma cevap veriyordu
vakit geceyarısıydı...
hüzünlüydü uykuya dalışım ve şimdi çoktan ömrümün sessizliğine uyanmıştım
tek başıma gecenin karanlığında ama korkusuzca..
bir annem bir babam oluyordum kendi kendimi aydınlatan
beni çağıran bi uyku sarmamıştı ki bedenimi
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




ruhum yürüyordu ayaklarımdan öte
ve dizlerime çıkasıya düşündüm
galiba yavaş yavaş ölüyordum....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta