uzun bir süreden sonra ilk kez bedenim ruhuma cevap veriyordu
vakit geceyarısıydı...
hüzünlüydü uykuya dalışım ve şimdi çoktan ömrümün sessizliğine uyanmıştım
tek başıma gecenin karanlığında ama korkusuzca..
bir annem bir babam oluyordum kendi kendimi aydınlatan
beni çağıran bi uyku sarmamıştı ki bedenimi
başka türlü bir şey benim istediğim:
ne ağaca benzer, ne de buluta.
burası gibi değil gideceğim memleket
denizi ayrı deniz,
havası ayrı hava..
Devamını Oku
ne ağaca benzer, ne de buluta.
burası gibi değil gideceğim memleket
denizi ayrı deniz,
havası ayrı hava..




ruhum yürüyordu ayaklarımdan öte
ve dizlerime çıkasıya düşündüm
galiba yavaş yavaş ölüyordum....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta