uzun bir süreden sonra ilk kez bedenim ruhuma cevap veriyordu
vakit geceyarısıydı...
hüzünlüydü uykuya dalışım ve şimdi çoktan ömrümün sessizliğine uyanmıştım
tek başıma gecenin karanlığında ama korkusuzca..
bir annem bir babam oluyordum kendi kendimi aydınlatan
beni çağıran bi uyku sarmamıştı ki bedenimi
Ya zamanından çok erken gelirim
Dünyaya geldiğim gibi
Ya zamanından çok geç
Seni bu yaşta sevdiğim gibi
Mutluluğa hep geç kalırım
Devamını Oku
Dünyaya geldiğim gibi
Ya zamanından çok geç
Seni bu yaşta sevdiğim gibi
Mutluluğa hep geç kalırım




ruhum yürüyordu ayaklarımdan öte
ve dizlerime çıkasıya düşündüm
galiba yavaş yavaş ölüyordum....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta