Dışarıda kar var. Tane tane düşüyorlar.
Her şey bir ile başlar. Bir kar tanesi... Sonra bir tane daha, Sonra bir kaç tane daha. Birikir, birikir ve bir bütünü odaklar. Birler, bir yekûn tutar. Bir olanı odaklar. Bir olan Allah var. Bir bir düşüyorsa, bir çığ gibi tepemize inmiyorsa karlar. Bir olan Rahmet var.
Dışarda kar var. Ölümün beyaz masumsu gömleği kaplamış her tarafı. Ne kadar masum görünüyor değil mi. Bembeyaz yumuşacık. Ama gir karın içine bir bak, iliklerin donacak. Seni ölümün soğuk nefesi saracak. Ben içerdeyim, kar dışarda. Bu işte bir merhamet var
Dışarda kar var. Bugün bembeyaz dünkü kara toprak. Ne kar ebedi, ne kara toprak...Ölümün öleceği güne kadar her şeyde bir zeval olduğu belli. bu iste bir hikmet var
Sana büyük bir sır söyleyeceğim Zaman sensin
Zaman kadındır İster ki
Hep okşansın diz çökülsün hep
Dökülmesi gereken bir giysi gibi ayaklarına
Bir taranmış
Bir upuzun saç gibi zaman
Devamını Oku
Zaman kadındır İster ki
Hep okşansın diz çökülsün hep
Dökülmesi gereken bir giysi gibi ayaklarına
Bir taranmış
Bir upuzun saç gibi zaman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta