Yıkık dökük bir otelin iç kapısı
Sürüklemişti rüzgar benide
Bu köhne rutubet nem kokan
Kırık demir bir karyolası baş ucunda yetmişli yıllardan kalan
Ahşap bir sepha
Ve ölmüş sivrisineklerin leşlerinin uçuştuğu bir pencere
İçinde günübirlik kadınların yaşadığı muhtemel bir
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta