Neslihan: bir garip elmas yüzük ve bir saç tokası...
Neslihan, çiçek kokusu sabahı...
Bu dağınık çarşaflardan,
Kıvrıla, kıvrıla geçtim...
Çıplaktım.
Saçlarımda ağır, saçlarımda Neslihan...
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




helal olsun ne demeli
ben böyle içten şiir, yürekten alkışlıyorum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta