Vurulmuş can Mehmedim yatıyor.
Yüreğinden ılık ılık kan akıyor.
Artık gözleri yalnız maneviyata bakıyor.
Şimdi dudaklarından bir nefes dua çıkıyor.
Giderken pek masum bakmıştın bizleri,
Hepimizle helalleştin, budu demek nedeni.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta