Bir nefes verdin ki içime göklerden
Şimdi tutamıyorum yazgısını çığlığın
Beni ölüm taşıdı bu kutsal tepelerden
Gücümü gittikçe çoğalttı ıslaklığın
Geceler saçlarında asılı karanlıktır
Gözlerin yalnızlığın bulutlu günlerinde
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta