Nasıl da bayram ettin birkaç günümü…
Düğün yerine nasıl da çevirdin…
Nasıl çocuklaşıyorum odamda bi görsen…
Perdeyi, pencereyi açıyorum ki güneş tamamen dolsun da görsün tüm çıplaklığımı…
İçimde havai fişekler patlıyor merdivenden inerken…
Balonlar, kelebekler yükseliyor masmavi göğe, çarşaf gibi denizlere…
Kırmızı hiç bir çizgi kalmıyor hayatımda…
Zor denen dünya silinip gidiyor…
Bir kanat takılıyor getirilip, nasıl hafifim…
Ya, şu içtiğimiz kuru çay var ya, bu kadar mı lezzetli olur…
Saatlerce bir kanepeye oturulur,
Saatlerce içilir mi tek başına…
Ya sessizce yürüyüşlerim sonsuza kadar…
Ne bir adım
Ne bir cümle
Ne bir bakış
Ne de bir öpüş
Bütün bunlar sen varsın diye…
Kayıt Tarihi : 9.3.2026 12:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!