Darda kalmış Ahmet'im, ellerindeki nasırla
Dertlerin hamallığını yapmakta.
Yüreğinde ekmek zulası ve poşetindeki bilinmez o sırla
Evine doğru yol almakta.
Geçerken sokakları bir bir yalın ayaklı
Yüzündeki terde kalmamış aklı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta