Kalk uyan dünya, bir millet elden gidiyor Bilmediğimiz belkide ne hayatlar sönüyor Annelerin kucağında masum sabiler ölüyor Rabbim yukarıda seyirci haklıyıda görüyor.
Savaş dedinizde soykırım yaptınız kafayı belkide masumlara taktınız İki toprak içinde şerefleri sattınız İnsanların üstüne bombaları attınız
Kalk uyan dünya , bir millet elden gidiyor .
Gözü yaşlı annelerin ciğerini yaktınız
Dilerimki rabbimden sizlerde onu tadınız
Mehmetcikler durmayın destanları yazınız
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta