İnsanın çok uykusu gelince
bir miktarını düşüne vermeli
odunda değilik hani duyumsamazsız
taşıyıcı ve ısıtıcı mesnet olmanın yorgunluğunda
zihinsizlik üzerinde balta boynumuzun üzerinde
birgün- saat borcunu isterken
sap ile saman mevzusunda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta