Bir gün yine toplayıp yağmurlarını açarsın kapılarını bu kentin, ben hüzün yanımla karşılarım seni, sesin dökülür avuçlarıma, sus pus olur yüreğim, sırılsıklam karşılaşırız bir sokağın köşebaşında, benim gözyaşlarım senin yağmurlarına karışır, upuzun bir ırmağa dönüşür acılarımız, ayrılığımız hep kavuşmamızın ilk gününe denk gelir, bir ölüm bir mevsime bu kadar mı zor gelir, sen yine bir nisan yağmurunun ilk damlası, ben can çekişen bir kışın bitiş noktası, sen yağdıkça erir yüreğim, sen yağdıkça bu kenti usul usul terk ederim, tutuşur ayaz cesedim, sonum olduğunu bile bile ben her sene bu zamanlarda burada seni beklerim, gelir sonum olursun, ama ben her gelişimde sen buralardan çoktan gitmiş olursun,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta