İçimden birine “adi” demek geldi
Soramadım bile değerlerime
Çıkıverdi bilerek; “ulan adi! ”
Yüzüne baktım “adi” derken
Dayanamadım, tekrarladım
Ulan! sen ne adisin
“Adi” derken bile gülüyorsun
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta