İçimden birine “adi” demek geldi
Soramadım bile değerlerime
Çıkıverdi bilerek; “ulan adi! ”
Yüzüne baktım “adi” derken
Dayanamadım, tekrarladım
Ulan! sen ne adisin
“Adi” derken bile gülüyorsun
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta