Bir mendil düştü bu gece masanın kenarına,
sanki yıllardır saklanan bir duygunun sessiz tanığı gibi.
Kumaşına sinmiş eski bir hatıra vardı,
dokununca bile içi titreyen bir hikâye taşıyordu.
Rüzgâr hafifçe kıpırdattı ucunu,
sanki biri elinden bırakmış da geri dönememiş gibi.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta