Bir Mektup Şiiri - Abdul Kerim Aydın

Kalpten bir mektup, yaşı kurumakta,
Candan daha tatlı sevmenin kurşağında.
Hıçkırıklar yankılanır, çığlıklar susmakta,
Mürekkep ağlar kalemimle aynı odada.

Bir ada ararım sevdamın deryasında,
O da ne! Karaya vurmuş imkânsız savaşta.
Kalemi bastırdım, başladım karalamaya,
Bir yerde takıldı, yırtıldı sayfalarımda…

Gönül hazinemmiş meğer ufuktaki gerçek,
Sürgünümün hayata açılan son merceği.
Kahrıma bin sandık dolusu acı gelecek,
Sevdama denk düşmez dünyanın ölçeği.

Haykırışım kefen oldu çığlığıma artık,
Sevmek ölümüne bana kalmış yazgım.
Geceye uzandım, dolunay bir mızrak ama yırtık,
Çocuk yanım titrer, geçmişe düşer aklım.

Manzaram aldatmasın, indi sevdanın sisi,
Yüreğim inler sensizliğin her sesi.
Tükendi mi sandın bu inatçı kalbin nefesi?
Duyarım: kalpten bir mektubun yırtılma sesi.

Abdul Kerim Aydın