Bir Mecnun Türküsü

Sevdim dedim, sustum sonra,
Herkes duysun istemedim.
Bir yâr vardı gönlümde
Adını bile söylemedim.
Gören sandı vazgeçmişim,
Oysa ben içimde kaldım.
Çöl dediler geçtiğim yere,
Ben orada secde aldım.
Yol uzun, gece çok derin,
Yıldızlar da şahit oldu.
Ben yârime varamadım
Ama aşk bana yurt oldu.
“Unut” dediler, güldüm geçtim,
Unutmak kolay mı dersin?
Bir can bir canı sevmişse
Onu kalbinden nasıl silsin?
Ben Mecnun’um, adım delilik,
Aklım dünyada kalmadı.
Leyla bir imtihandı bana,
Gönlüm Hak’tan ayrılmadı.
Kavuşmak bazen nasip değil,
Bunu öğrendim yavaş yavaş.
Aşk sabırsa, ben beklerim,
Zaman değil, kalp yarışır telaş.
Kimseye sitemim yok artık,
Ne kadere, ne insana.
Seven bilir, sevmek yeter,
Gerisi kalır zamana.
Eğer bir gün sorarlarsa:
“Ne kazandın bu sevdadan?”
Derim ki: “Kaybetmedim,
Aşkı aldım, gerisi yalan.”