Bir masaldı bu.!
Bir varmış,
Bir yok muşla başlamayan,
O bir çınar ağacıydı
O hiç yaşlanmayan..
Acılar içinde sessiz bir yaşam,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yaşam giydirir her türlü acıyı... sonra olur bir varmış bir yokmuş anlatılırken...Ama yürek beden taşır hep izlerini. Tebrikler.Sevgiler
Şiirinize hoş bir üslup ve akıcılık hakim
masal tadında çok hoş bir şiir olmuş.
Masallarda kalıcılık genelde esas hakki olursa aşkta öyle değil mi?
Kutlarım.
Sevgi ve saygılarımla.
tüm masallar sevgiyle dokunuyor..
güzeldi.kutluyorum.saygılar.
Birgün... Hepsi masal olacak... Yüreğine sağlık Şairim, tebrikler....
Bir MASAL...cok guzel olmus...Okuduktan sonra dusunduren bir siir...
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 15 tane yorum bulunmakta