Yedi veren güllerle çevriliymiş bahçesi,
rengarenk değil, kırmızıymış hepsi...
Yaz, demez, kış demez, dört mevsim açarmış,
birbiri ardına goncalar...
Kırmızıların tam ortasında, yalnızca bir sarı gonca...
O da sene de yalnız bir kez açarmış...
Bahçenin sahibi, ne zaman görüneceği belli olmayan,
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta