o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Dizeleriniz mükemmel ötesiydi. Hüznü ve realiteyi birlikte anlatan hayatın gerçeğini.
Özellikle bu dizeler.....
Hüzünlerim neşeli
Dudaklarım endişeydi...
Sözcükler yetersiz kalıyor.. Teşekkürler.. teşekkürler..
Bir mihenk taşım olsun isterdim
Bir otobüs durağım
İndiğim ve hiç gitmeyeceğim
O duraklara gelmeden
Ya erken indim
Ya kalabalıktan bir durak geciktim
Beni bekleme...
Yürü sen...!
İşte diyorum şiir yorumlamış kendini
Dikmiş elleriyle taşın mihengini
Yürü dediysen yürür,duymuştur sesini
Kutlarım güzeldi.
Saygılarımla.
Bir masal değildi elbet ve lakin bu coğrafyaların masalları geçti şiirden. Bir sağdan, bir soldan... Darmadağın şimdi çocukluk anılarımız.
Şiir olmasına şiirdi Zülalce ama artık şu karakalem çalışmasından sıyrıl diyorum::))
Dünler...çocukluğumuzdan bu güne süregelen;dizleri yaralı,gözleri yaşlı,,hüzünlü,endişeli,neşeli belki ayaklarında çamur kimi etekleri zil çalan dünler...Bugün...Sizin onu kabullendiğiniz gibi onu kabullenecek bir başka...beşer...
Çocukların selamına tebessüm eden yüreğe paylaşımı için teşekkürler..
harika bir şiir, ben sevdim...
Ben....
Güneşli havalarda,
Kartopu oynamayı öğrendiğim de
Çocuktum!
Ve...Dizlerim kanıyordu
Bulutlar değince ayaklarıma....
Gün tazeydi;
Ölüm fani .................
peki ne zaman?
o çocuk büyüyecek ..
soğuk havalarda brozlaşırken dizlerini saracak ..
bulutlar ayakları terk edip tepelere çıkacak ..
gün bayat ve ölüm baki olacak ..
ne zaman şair ?..
saat 00:45.. artık çok geç ..
Sevgiye dayalı duygular mesafe tanımaz..
Kaf dağını bile alır, getirir, döşememize yatak yapar, yere serer... Masalları bir ninni gibi dinleyeceğimiz güzel uykular için.
Bu çalışmanızın kendi şiir, tadı ise aşk ve umut dolu bir masal. Kutluyorum sayın Sabriye Babaoğlu ......
masalların hayalleri düşer içimize bazı zaman
bazı zaman ise keşkeler ayrı bir yer alır
sona yaklaştıkmı belli olmaz ama
en güzeli son misali yaşamak anı
iyi kalman dileği ile
yüreğine sağlık
Adı masal olan, kendisi masal olmayan, yaşamın gerçekleriyle yüzleşiyor.. İnsanın geçmişi masal da olsa zaman zaman anımsamak, geriye dönüp yaşadıklarımıza bakmak ne anlamlı, ne güzel.. Ah.. çocukluğum... Ah.. çocukluğum... Gözlerimi açılınca, kendimi şu acımasız dünyada bulduğum...... Başarılar Tam Puan.. alkışlıyor, kutluyorum.
Bir MASAL!
Ben....
Güneşli havalarda,
Kartopu oynamayı öğrendiğim de
Çocuktum!
Ve...Dizlerim kanıyordu
Bulutlar değince ayaklarıma....
Gün tazeydi;
Ölüm fani,
Gözlerim; beyazdan daha renkli
Bir kış boyunca büyümedim oysa
Gülüşüm değdikçe ayazlara...
Sen!
Dinlediğin masallar da uyurken
Ben masallarla kaf dağını taşıyordum
Küçük ömrümle
Yüreğim mağrur
Ellerim nasır
Kirpiğim hep ıslaktı
Hatta hiç ağlamadım ben
Yine de gülerken
Görülmedim karşım da...
Bak!
Nasılda kandırıyor
Yalandan; masalı korkutan ayna
Büyümek bu!
Ellerim hain
Gözlerim kanlı
Kirpiğim; ahmak ıslatan bir yağmur umudu..
Keşke çamurlarımı süpürsen!
Bir mihenk taşım olsun isterdim
Bir otobüs durağım
İndiğim ve hiç gitmeyeceğim
O duraklara gelmeden
Ya erken indim
Ya kalabalıktan bir durak geciktim
Beni bekleme...
Yürü sen...!
Sen?
Hiç dünyayı benim gözümden gördün mü?
...görmelisin
ve bilmelisin...
Her bir suret aslından korkmadan
Gülemezdi...!
Sırf bu yüzden
Hüzünlerim neşeli
Dudaklarım endişeydi...
Çocuklar büyürken!
.......................Sonumun bir anıtı olmalı
Çocukluğun selamına tebessüm eden....
her zaman okumak istediğim..sayfamda bulundurmaktan çok mutlu olduğum şair.hüzün de.. olsa siz yazın olurmu?..paylaşımınıza teşekkürler..
Bu şiir ile ilgili 45 tane yorum bulunmakta