Bu masa
bir bardak değil,
bir ömürdür.
Rakı beyaz,
geçmiş bulanık.
Atom acı,
söylenemeyenler.
Yoğurt toprak,
geldiğimiz yer.
Biber cevizli,
dişe değil
hatıraya dokunur.
Muhabbet az,
yükü ağır.
Bu masa
karnı doyurmaz,
insanı ayakta tutar.
Bir masadan çok daha fazlası:
susarak
dayanmanın
adı gibi....
Kayıt Tarihi : 22.12.2025 19:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!