Bir mahur beste düştü Şiiri - Rüstem Şahin

BİR MAHUR BESTE DÜŞTÜ (541)
Zaten yaram az idi, bir yara da sen açtın
Vefasız sevdiceğum, ben sevdikçe sen kaçtın
Maksadın neydi bilmem, gözümden yaşlar saçtın
Yas tutar bu yüreğim, yüzüm gülmez neyleyim

Işığım söndü sanki karardı bak Asuman
Kavuşmak güman oldu vuslatımız ne zaman?
Giryanda garip gönlüm sensiz halim pek yaman
Derdim oldu dağ gibi, kimse bilmez neyleyim

Geçti gayrı yaz bahar geldi ömrümün kışı
Gülmedi hiç yüzüme bu zalım talih kuşu
Katre katre dökülür çağlar gözümün yaşı
Ummanlara karışır, kimse silmez neyleyim

Dönüp durdu mevsimler, ömürden ömür çaldı
Aylar yıla yüklendi sayılı günler kaldı
Baktıkça resimlere gönlüm hayâle daldı
Yalan oldu o günler, geri gelmez neyleyim

Bir mahur beste düştü, hasret çeken bu dile
Reva mıydı vefasız, sevene bunca çile?
Kaç fay kırık gönlümde, bir dönüp de bak hele
Çektirdin bunca cefa çilem dolmaz neyleyim

Sen gideli kırıldı bu geminin dümeni
Görsen için yanardı gözlerimdeki nemi
Bu hicranın narında yaktın garip sinemi
ZA'ÎFÎ"yim mutluluk beni bulmaz neyleyim
18 KASIM 2024 İST
ŞİİR:BİR MAHUR BESTE DÜŞTÜ
ŞAİR:TC KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞI HALK ŞAİRİ RÜSTEM ŞAHİN (ZA'ÎFÎ)
KİTAPLARI: GÖNÜLDEN DİLE, GEL SEVDİĞİM VE BU HİCRAN YARASI (541)
NOT: Sayfamda paylaştığım tüm şiirlerim kitaplarımda ve Antoloji com'da tescillidir keyifli okumalar.