Bir limandı kirpiklerin sığındığım...
Bir saçak altıydı yağmurlardan kaçtığım...
Bazen bir şelale gibi gözyaşlarında yıkandığım...
Ah bir kelimeyle yaralardın beni de kirpiklerinle vurman gerekmezdi...
Hep kaçışlarımın varışları gözlerineydi...
Gözlerindi kaçtığım kirpiklerin kurtarırdı...
Bakışlarından kaçmak istemezdim kirpiklerini görmek için...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta