Uğrunda çaresiz tükendiğim
Mecali kalmamış bir ''leyla'' sana dönük
Gözünün feri kaçmış bir hayalet
Semazenler gibi hep sana dönüşüm
Gök'yüzüm'de neden göremiyorum suretini..?
Her ayrılık kendi içinde son'dur
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta