Her akşam güneşin battığı yerdeyim..
Ayrılığın sonrası.. bir lahza ölmekteyim.
Şu iki üç asırlık gece!
Canıma okuyor.
Mum sönük.. Karanlık oda.
Aklımda son masal, son sır, son nabız..
Saat gece yarısı.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Çok teşekkür ederim güzel yorumunuz için. :)
Bu yüreğe işleyen şiirden ötürü sizi kutluyorum. O atmosferi yaşadım adeta, kalemin odanda ki mumdan daha çok aydınlatır önünü. Bırak mum sönsün. Ne çıkar ?
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta