Kanatları yaralı bir kuştur avazım.Yalnız ağaçlarda dinlenir ve yine dolaşır usanmadan pamuk kulakları.Avcıların menzilindedir her an ve yüreği kurşundan dökülmüştür artık.Göçmez, yemez, içmez bir kuştur avazım...
Gecenin zifiri koynunda kabuslar titretirken bedenimi, penceremden süzüm süzüm süzülüp omzuma konuverir.Kulaklarıma umudu fısıldar törpü törpü acıtılmış gagasıyla avazım.
Şubat soğuğunda doğmuştur ve ölü karanfillerden örülü yuvasından uçmuştur ilk kez.Kar beyazıdır yüzü ve buz mavisidir gözleri.Korkusuz, uykusuz, dostsuz bir kuştur avazım.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta