Eşini kaybetmiş bir yaralı kuş,
Ağlar geceleri sabaha kadar.
Yuvasında sanki yuvasız kalmış,
Belli ki onun da ölüm yası var.
Ne açan güllerin, ne yeşil dalın,
Neşesi gönlüne ümit vermiyor.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta