Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bir yanda bir çiçeğe duyulan sevgi, muhabbet..
Diğer yanda kendiyle sohbet
Dünden bugüne, biraz eleştiri
Biraz da olanla yetinme hali......
"Testiyi kırdık..." Sızdırma, tehdidi ortadan kalktı!
İşte bu...
"Korkacak, çekinecek neyimiz kaldı" durumunun en kısa tanımı...
Şiirdi baştan sona
Tebrikler Emine Hanım..
İlgi ve alakanız için çok teşekkür ediyorum hocam..
Saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta