Bir Kum Tanesi Şiiri - Sadık Korç

Hep içimdeydi o "neden" sorusu,
Kendimce aradım cevabını…
Belki de değer verdiğim içindi her şey.
Ama anlayamadım yaptıklarını
Asla.
Kararsız bir yürektin, fikrimce.

Gözlerimden kan geldi artık,
Nefessiz kaldım...
Aramadın, sormadın...
Oysa ben, seninle vardım.

"Neden"lerle geçer miydi bir ömür?
Seni sevmenin bedeli,
Gözden kan dökmek miydi gerçekten?
Gördüm zaten kıyametini...

Yaşayamaz oldum artık,
Hiç… hiçliğe karıştı benliğim.
Kendime bile sahip çıkamıyorum.
Aklım nerede? Sen neredesin?

Külli servetim talan,
Zaten dünya bir yalan.
Bir geçiş kapısı bulsam da
Uzaklara gitsem… sessizce.

Geçti artık, akıllı olmak bizden.
Ne yaz kaldı, ne sonbahar.
Kış uykusuna yattı Aylar,
Gidilecek tek şey kaldı:
Benden.

Çok pişman olacaksın bir gün.
Bu tavır, bu kin, bu öfke neden?
Gittiğinde anlayacaksın.
Ve sadece
Bir kum tanesini okşayacaksın.