Bir köyümüz vardı adı “Abdalcık”,
Bir yanı düz ova bir yanı dağlık,
Gav topraktan güveç tandır yapardık,
Lavaş ekmek yiye yiye büyüdük,
Asma sekili, tandır başlı evimiz vardı,
Kalorifer, kömür yoktu tezek yanardı,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta