İnsanlık yaramazlıkta boyut atlayınca, deniz sabrını yitirmiş...
İçlerinden birine demiş " sen uslusun " diye...
Deniz, çözüm vermezmiş, nasihatleri ağırmış...
Bir kişi bir tekne yapmaya başlayınca, anlaşılmış verilen mesaj...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta