Bir kişi bile yoktu,
ruhsuz bedenlerin gezinip durduğu
bu şehirde,
bir kişi bile yoktu.
Zaman zaman geldiğim kapılarda
beni anlamasını beklediğim insanlar
yoktu.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Çok sade ve yerini bulan bir şiir olmuş tebrikler
Oysa sen vardın tüm o insanların olmamasına rağmen. ??
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta