Vakti hazanın kışına yaklaşmış ömrüm.
Bir yaprak gibi tutunurken zamana,
Yıllar susar, günler üşür içimde.
Gidenler kar gibi erir avuçta,
Kalanlar… alışmayı öğrenir soğuğa
Ben kendimi bilmem,
Rüzgârlar ezberler yüzümü,
Bir yaprak daha düşer dalımdan
Yaşamak… soba başında kısalan gölge gibi
Bir fincan çayda bulur teselliyi.
Ayaz vurur lal kelamlara,
Her susuş biraz daha belli.
Günler kısa, geceler uzun,
Aynalar suskun,
Hatıralar, hatıralar ne çok konuşuyor Zila!
En çok… kendi sesime hasretken.
İçim ısınmaz artık ateşin korunda,
Kalbim küllenmiş bir mevsim yorgunu.
Bir kış daha geçer ömürden,
Camda buğu, içimde ıssız bir sızı.
Her biri başka bir vedanın soğuğu.
Kar ağır ağır örter hatıralarımızı
Sokak lambaları bile üşür gecede,
Önce titreyen, sonra kaybolan gençliğim,
Bir çay bardağında buhar olur karışır geceye
Gidenler çoğalır, kalanlar azalır,
Aynada baktığım ben bile misafir bana,
Bilirim…kar yağmaz yüreklere
Bazı soğuklar içerden gelir.
Anılar kar gibi düşer omuzlarıma,
Adını ezberletirim rüzgârlara
Bir kış daha geçer ömürden,
Yine de…
Bir umut saklarım cebimde,
Kışın ortasında açacak bir kardelen.
Bahar derim, bahar, belki uğrar kapımdan,
Yine de gelmenin yolunu unutmaz diye
Umutlandırırım hüzünlü yüreğimi.
Yoksa… umut da mı mevsimlikti?
Bir kış daha geçer ömürden
Takvim yaprakları üşüyerek düşer.
Ayazda titrer kalbim,
Kara kışlar, kara sevdalara gebe,
Dilimden adın düşer hece hece.
Şimdi… her bahar, biraz daha uzak.
Varsa da bilirim, uğramaz bana
Kar yağar, iz bırakmaz suskunluğuma,
Kara kışlar geçer mi bilmem,
Toprak donsa da umut verir,
En sert kışta bile açar kardelen
Sevdan geçmez, bilirim… kalır içimde
Bir bakışın bahar olur bana,
Bir ben yanarım, bir de içimdeki gece.
Anahtarı pas tutmuş bir yalnızlık.
Adımlarım geçmişte,
Geçmişe dönmek
Yasakların içinde.
Takvim yaprakları ürkek, rüzgâr yorgun.
Bir çay buharında saklı kaldı eski zamanlar,
Gülüşlerim cebimde suskun.
Aynalar… beni benden iyi tanır,
Her adımda biraz daha eksilirim.
Ben kendime geç kalmış bir misafirim.
Bir kış daha geçer ömürden Zila!
Bir kış daha,
Ömür varımın belki son kışıdır yaşanan…
…türkmenkızı…
Hatice Türkmen Yurtseven - TC. Kültür Bakanlığı Halk Şairi-Yazar
13 OCAK 2026
Kayıt Tarihi : 8.2.2026 20:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!