Ömrüm bir kış, fırtınalar ayazları barındıran
Bahara doyamamış, renklerden yoksun yaşayan
Yüreğim Yaz kuraklığında çiçekleri açmayan
Kırık bir kalp sonbahar yağmurlarına direnen
Ruhum kurumuş bir dal, tüm gövdemi zehirleyen
Bir oyun masasında kaybedilen masum bir aşk
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta